A kiedy będzie słońce i lato,

pójdziemy sobie na spacer z Tatą.

Ja będę miała nową sukienkę,

Tato mnie będzie trzymał za rękę.

Pójdziemy wolno, prosto przed siebie,

będziemy liczyć chmury na niebie,

będziemy liczyć drzewa przy drodze,

będziemy skakać na jednej nodze.

Miniemy kino, szkołę, aptekę,

jeszcze spojrzymy z mostu, na rzekę,

jeszcze okruchy rzucimy falom,

kupimy w kiosku różowy balon.

Kiedy już będę bardzo zmęczona,

Tato posadzi mnie na ramiona

(tacy będziemy jak nikt, szczęśliwi).

A wokół ludzie będą patrzyli na to,

jak na barana niesie mnie kochany Tato.

Autor: Małgorzata Mrózek – Dąbska „Spacer z Tatą"